Jako Ewangeliczny Kościół Reformowany w Gdańsku jesteśmy młodą wspólnotą zapoczątkowaną przez grono osób wywodzących się ze środowiska rzymsko-katolickiego, a następnie przez wiele lat wzrastających w kościołach ewangelicznych. Połączyły nas teologiczne poszukiwania i zamiłowanie do teologii reformowanej znajdującej swój wyraz w wyznaniach wiary z czasów XVI i XVII wiecznej reformacji (Konfesja Westminsterska, Mały Katechizm Westminsterski, Katechizm Heidelberski, Belgijskie Wyznanie Wiary, Kanony z Dort, Konfesja Sandomierska).
Powstanie naszej wspólnoty było bezpośrednim skutkiem naszych studiów nad teologią przymierza. Na nasze wnioski wpłynęło przede wszystkim studiowanie Pisma przez prymat tego jak Bóg działał i działa poprzez przymierze zarówno w Starym Testamencie jak i w Nowym. Z pewnością duży wpływ na rezultaty naszych poszukiwań miały również liczne książki (szczególnie w języku angielskim), artykuły, debaty, nagrane wykłady, a także liczne dyskusje pomagające nam w zrozumieniu Bożego Słowa. Pierwszorzędnym wnioskiem płynącym z naszych poszukiwań był fakt związania się Boga z człowiekiem poprzez więź przymierza co wywarło wpływ na nasze postrzeganie kościoła jako żywego Ciała, za które umarł Chrystus; małżeństwa jako przymierzowej więzi mężczyzny i kobiety; naszych dzieci jako części Bożego Ludu.
3 kwietnia 2005 r. pełniący obowiązki pastora – Paweł Bartosik został oficjalnie oddelegowany do pracy w Gdańsku przez Ewangeliczny Kościół Reformowany we Wrocławiu. Tydzień później (10 kwietnia 2005 r.) rozpoczęliśmy nasze niedzielne nabożeństwa i służbę. Będąc kościołem misyjnym Ewangelicznego Kościoła Reformowanego we Wrocławiu jesteśmy zborem zakładanym w ramach Konfederacji Kościołów Reformowanych w Polsce powstałej w 2003 roku.
Służbę Ewangelicznego Kościoła Reformowanego w Gdańsku rozpoczęliśmy także przy współpracy z dwoma kościołami reformowanymi ze Stanów Zjednoczonych: Messiah’s Covenant Community Church w Nowym Jorku (pastorzy Steve Schlissel i Ron Weinbaum) oraz Reformation Covenant Church w Portland (pastorzy Dennis Tuuri i Chris Wilson).
Mimo iż sama nasza wspólnota jest młoda to w naszej historii odwołujemy się do starotestamentowego kościoła (Izraela) oraz kościoła apostolskiego (Nowgo Izraela). Budując teologiczne przekonania i kościelną praktykę odwołujemy się do ponad dwutysięcznej spuścizny i dorobku kościoła. Dostrzegamy i wyrażamy duchową jedność z Bożymi mężami minionych wieków, którzy są dla nas wzorem wiary i oddania Bożemu Słowu, jak choćby: Św. Piotr, Św. Jan, Św. Paweł, Tertulian, Ireneusz z Lyonu, Justyn Męczennik, Orygenes, Atanazy, Św. Augustyn, John Wyclife, Jan Hus, Marcin Luter, Ulryk Zwingli, Jan Kalwin, John Knox, Jan Łaski, Nicolas Rydley, Hugh Latimer, Tomasz Cranmer, Jonathan Edwards, John Owen, John Bunyan, Charles Spurgeon, John Murray, Cornelius Van Til, Francis Schaeffer, Greg Bahnsen, Martyn Lloyd- Jones. W swojej mądrości i pobożności pozostają dla nas źródłem ogromnego zachęcania i oddania Bożemu Słowu.
Nasz kościół (oraz inne kościoły reformowane) nie odcina się, jak uczynili to późniejsi protestanci, lecz się odwołuje do wczesnochrześcijańskich wyznań wiary formułujących podstawy doktryny chrześcijańskiej (Apostolskie Wyznanie Wiary, Nicejskie Wyznanie Wiary, Ustalenia Soboru w Chalcedonie) oraz XVI-wiecznej reformacji widząc w jej założeniach kontynuację nauki apostolskiej. (Przykładowo Jan Kalwin znał i czerpał z nauczania ojców kościoła jak nikt inny w jego czasach.)
Jesteśmy częścią nieprzerwanie istniejącego od ponad 2000 lat kościoła Jezusa Chrystusa założonego na fundamencie apostołów i proroków. Do owej nauki odwołujemy się wierząc, że sukcesję apostolską osiąga się przede wszystkim poprzez wierność nauce apostołów. Jest to więc sukcesja prawdziwej doktryny i nauczania Pisma Św. Kościoły reformowane (m.in. prezbiteriańskie) zachowują również ową ciągłość poprzez nieprzerwaną od Pięćdziesiątnicy praktykę chrztu udzielanego chrześcijanom przez innych chrześcijan w imię Trójjedynego Boga, a także sukcesję starszych ordynowanych starszych (pastorów) poprzez nałożenie rąk i modlitwę innych starszych.
Z roku na rok kościoły reformowane liczebnie i duchowo wzrastają m.in. w Azji, Afryce, Ameryce Północnej, a także w naszym kraju. W Europie najwięcej protestantów reformowanych liczą Holandia (4,3 mln w 1998 roku) oraz Szkocja (2 mln). W Ameryce Północnej wskutek migracji z Europy powstało wiele kościołów i konfederacji kościołów reformowanych, m.in. Orthodox Presbyterian Church (OPC), Presbyterian Church in America (PCA), Confederation Reformed Evangelicals (CRE).